Postulaty Przyszłych Mam - wyniki

"Regularne, częste badania są dla kobiety w ciąży niezbędne." Zgadzam się z tym postulatem w 100 %. Sama będąc w ciąży musiałam wręcz prosić o skierowania na badania. Przecież lekarz, jako osoba odpowiedzialna za prawidłowe prowadzenie ciąży powinien wiedzieć jak istotna rolę w życiu i zdrowiu matki i jej nienarodzonego dziecka odgrywają badania. Wczesne wykrycie różnych nieprawidłowości może uratować życie. Pamiętajmy o tym i nie wstydźmy się żądać skierowania na badania.

"Nie pozwól mi stać w kolejce. Bardzo mi ciężko, a jestem przecież odpowiedzialna nie tylko za swoje zdrowie." Oj z tym to na każdym kroku jest bardzo ciężko.Ile razy zdarzyło się,że stojąc w kolejce i prosząc o przepuszczenie trafiałam na złośliwe komentarze starszych panów czy wrednych pań.Słyszałam,że powinnam siedzieć w domu a nie pchać się z takim brzuchem do marketu! Coś okropnego. Zero empatii.A przecież tak ciężko jest czasem ustać w kolejce.Zakupy nie zrobią się same,a tak niewiele trzeba,by pomóc kobiecie ciężarnej.Tym bardziej że zakupy,które robię to tylko produkty pilnej potrzeby,a nie koszyk wypchany po brzeg.Nie ma sensu dyskutować z takimi osobami,bo jak mówią - "Nie dyskutuje się z idiotą,bo najpierw zniży cie do swojego poziomu,a potem pokona doświadczeniem".

TO JA PIERWSZA POD SERCEM CIĘ NOSZĘ, TO JA O TWE ZDROWIE NAJGORĘCEJ PROSZĘ, JESTEM Z TOBĄ OD PIERWSZEGO GRAMA, TYŚ MOJE DZIECKO, A JA TWOJA MAMA..., dlatego postulat "Daj mi prawo do tego, aby prosić o szczególne traktowanie", kieruję do wszystkich, którzy potrafią zrozumieć obowiązek, który spoczywa na przyszłej mamie, zrozumieć lęki, które tłoczą się w jej głowie w obawie o zdrowie i życie swojego maluszka, zrozumieć, że nie wymuszamy przywilejów, ale prosimy o nie dla tych iskierek pod sercem.A tym którzy tego nie rozumieją, życzę by sami mogli odczuć, to piękne ale i odpowiedzialne uczucie.

Pozwolę sobie sparafrazować postulat: "daj mi prawo do tego, aby prosić o szczególne traktowanie"...
"DAJĘ sobie prawo do tego,aby prosić i przyjmować oznaki szczególnego traktowania" wypróbowane niedawno, w drugiej ciąży, było dla mnie kolosalnym odkryciem: pozwoliło nie tyle oczekiwać i obwiniać innych o brak wrażliwości, znieczulicę, złe traktowanie (jak to robiłam w pierwszej ciąży), ale świadomie korzystać ze swoich praw i realizować potrzeby. Bo przecież to "szczególne traktowanie" to nie jakiś sztuczny wymysł, ale reakcja na wyjątkowy stan - gorszego samopoczucia, braku sił i chyba, co naważniejsze, odpowiedzialność za zdrowy rozwój dziecka! To ja bardzo często prosiłam o ustąpienie mi miejsca, przepuszczenie w kolejce, zgaszenie papierosa, zrobienie badań. I... wcale nie czułam się z tym źle. A kiedy to ktoś inny proponował mi skorzystanie z jakiegoś przywileju - przyjmowałam ochoczo, nie krygowałam się, odpowiadając: "ależ nie trzeba..." (jak zdarzało mi się robić kiedyś") Wydaje mi się to bardzo ważne: dawać sobie prawo. Wtedy większosc pozostałych postulatów ma dużą szansę na zrealizowanie. Tak naprawdę to my a nie inni kreujemy swój świat, zaspokajamy potrzeby i realizuemy zamierzenia.